Historia Szkoły w Skowierzynie

 

 

Strona główna
O szkole
Aktualnosci
Wydarzenia
Nauczyciele
Plan lekcji
O gminie
Ciekawe linki
Maluchy na...
Podręczniki
Technologie cyfrowe
Zdrowe nietrudne
Biblioteka

 

      W 1860 roku powstała w Skowierzynie szkoła zimowa, nauczyciele byli wędrowni – pierwszy Hajduk, za naukę otrzymywał wikt i po 2 garnce ziarna od dziecka.
W szkole tej uczono dzieci czytać, pisać i rachować. Nauki religii udzielało Duchowieństwo parafialne. W roku 1885 nadesłała Rada Szkolna Okręgowa Mielecka swojego delegata P. Józefa Szymańskiego - inspektora szkolnego dla rokowania względem założenia szkoły publicznej w Skowierzynie. Na umieszczenie szkoły dawała gmina Skowierzyn budynek przeznaczony dotąd na kancelarię gminną, gdzie dzieci uczyły się do 1959r.
Pierwszym nauczycielem przy nowo zorganizowanej szkole filialnej został Michał Bochniewicz, który pełnił obowiązki przy tejże szkole przez jeden rok począwszy od 01.09.1886r.
Z dniem 01.09.1887r objął obowiązki nauczycielskie P. Józef Świech i pełnił je przez trzy lata, poczem na własną prośbę przeniesiony został do szkoły etatowej w Wólce Turebskiej.
28.08.1890r. przybył na posadę nauczycielską Józef Piotrowski. 8 czerwca 1892r. Wysoka Rada Szkolna przekształciła tutejszą szkołę filialną na etatową od 01.07.1892r. i mianowała P. Józefa Piotrowskiego rzeczywistym nauczycielem tejże szkoły z roczną płacą 300zł. Dzieci bardzo nieregularnie uczęszczały do szkoły, najgorzej przedstawiała się sytuacja wiosną. Za opuszczenie szkoły zasądzano kary pieniężne dla rodziców.
Dnia 16.05.1892r. odbyła się uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego pod nowy budynek szkolny.
Po nabożeństwie w kościele parafialnym, które na tą intencję odprawił ksiądz Proboszcz Wodyński w obecności reprezentacji gminnej (szkolnej) oraz P. Rachmiela Kanarka – właściciela dóbr w Skowierzynie i wielu zgromadzonych włościan, ksiądz dokonał poświęcenia kamienia. Myśl budowania nowego budynku szkolnego poddał Pan Rachmiel Kanarek.
Dnia 28 listopada 1893 roku odbyła się uroczystość poświęcenia nowego murowanego budynku szkolnego. Odbyło się wiele przemówień. Pan Rachmiel Kanarek zachęcał w swojej przemowie dziatwę, aby korzystała z nauki szkolnej, ponieważ w dzisiejszych czasach nie miała ludność wiejska takiej sposobności do pobierania nauki w języku ojczystym, jak pod panowaniem Monarchy Cesarza Franciszka Józefa I, który zmarł 21 listopada 1916r. a rządy po nim objął Karol I.
W październiku 1918r. Rada Regencyjna w Warszawie ogłosiła wolność, niepodległość i zjednoczenie Polski, następnie rządy złożyła w ręce Józefa Piłsudskiego. Ze szkoły usunięto godła i obrazy symbolizujące przynależność do państwa austriackiego, język niemiecki przestał być językiem obowiązkowym.
W roku szkolnym 1931/32 w szkole uczyło się 151 dzieci w klasach I-VI. Pracowało dwóch nauczycieli i ksiądz, w tym też roku zmienił się ustrój szkolnictwa. Powstały przedszkola i szkolnictwo powszechne od lat 7.
W roku szkolnym 1932/33 po raz pierwszy rok szkolny dzielił się na dwa półrocza obejmujące cztery okresy szkolne oraz wakacje zimowe i letnie.
W roku szkolnym 1951/52 nauka odbywała się w dwóch budynkach w szkole murowanej – właścicielem budynku, w którym znajdowała się jedna sala lekcyjna i mieszkanie kierownika szkoły, oraz  w kancelarii gromadzkiej – budynku drewnianym, w którym były trzy sale lekcyjne i mieszkanie dla nauczycieli.
Rozmieszczenie nauki w dwóch budynkach nastręczało trudności w nauce, gdyż nauczyciele i uczniowie musieli przechodzić z jednego budynku do drugiego. Klasy były małe i zimne, korytarze wąskie.
W 1951 roku zostało doprowadzone do Skowierzyna światło elektryczne, pierwsze żarówki zabłysnęły w szkole.
Szkoła była 7 klasowa. Kierownikiem szkoły był Strutyński Henryk. Nauka w dwóch budynkach wpływała ujemnie na dyscyplinę dzieci. W jednej szkole tj. w budynku murowanym dzieci w czasie przerw pozostawiały bez opieki nauczyciela, który w tym czasie przechodził do drugiej szkoły.
W roku szkolnym 1953/54 począwszy od klasy IV uczniowie składali egzaminy promocyjne, a uczniowie klasy VII egzaminy końcowe. Obowiązywał egzamin ustny i pisemny. Pisemny z języka polskiego i matematyki. Ustny z języka polskiego, matematyki, historii, biologii i nauki o Konstytucji.
W roku szkolnym 1858/59 nauka nadal odbywała się w dwóch szkołach, ale nowa szkoła znajdowała się już w budowie. W styczniu 1959roku nastąpiło otwarcie nowej szkoły, która posiadała 5 klas, kancelarię, pokój nauczycielski oraz duży korytarz. Na półpiętrze znajdowały się mieszkania dla nauczycieli.
W roku szkolnym 1959/60 została zniesiona całkowicie religia w szkole. Dzieci mogły uczęszczać na naukę religii tylko do kościoła parafialnego w Zaleszanach.
W roku szkolnym 1961/62 kierownik szkoły Strutyński Henryk przeniósł się do Stalowej Woli, a na jego miejsce przybył i przejął obowiązki kierownika szkoły Nieradka Edward z Żupawy.
Rok szkolny 1962/63 był rokiem przełomowym w dziedzinie oświaty, gdyż po raz pierwszy realizowano w klasach I-IV program szkoły 8 –letniej. Program ten był wprowadzony stopniowo do poszczególnych klas.
W listopadzie 1964 roku w budynku starej szkoły został utworzony Klub Rolnika, którego kierownikiem został Cygan Ryszard. Był tam telewizor, stoliki, krzesła, gdzie schodzili się starsi i młodsi. Do roku 1965/66 szkoła była 7 klasowa. W następnym roku weszła klasa VIII. Należało jednak wyremontować stary budynek szkolny, by można było umieścić 1 klasę. Dlatego też Klub Rolnika, który się tam mieścił został przeniesiony do baraku.
W 1967/68 roku nauka odbywała się w szkole nowej i starej. Wiosną tego roku spalił się barak, który służył jako sala widowiskowa i mieścił się tam Klub Rolnika.
Z inicjatywy Przewodniczącego GRN Bieńka Władysława przystąpiono do gromadzenia funduszy na budowę sali widowiskowej przy remizie strażackiej.
 

Wiadomości o Publicznej Szkole Podstawowej w Skowierzynie zostały zaczerpnięte z dwóch kronik szkolnych:
 

Kronika z lat 1886 - 1937
Kronika z lat 1951 - 1968